ANNA ŁYCZEWSKA – urodziła się i mieszka w Lublinie. Ukończyła Ogólnokształcącą Szkołę Muzyczną im. Karola Lipińskiego I Stopnia, Liceum Unii Lubelskiej oraz filologię polską na UMCS.
W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych redagowała Biuletyn Informacyjny UMCS, pracowała w studenckim dodatku do „Kuriera Lubelskiego” pt. Konfrontacje, współpracowała z „Kameną” (debiut 1975) i prasą ogólnopolską, promując lubelską kulturę studencką.

Od 1976 współpracuje z Związkiem Literatów Polskich – członkini od 2007.
Należy również do Stowarzyszenia Nauczycieli Polonistów i jako członek współdziałający do Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej – Środowisko „Ponury – Nurt”.

Pracując jako nauczyciel języka polskiego prowadziła Teatr Bez Maski, który prezentował jej miniatury dramatyczne oraz adaptacje utworów literackich.

Jest autorką ośmiu książek poetyckich: Poczekam na siebie,(1979), Nie muszę kłamać, że mnie nie ma (1985), Wyznania przedsenne (1997), Poza czasem (2015), Lublin zza mgły (2017, z krzysztofem aninem kuzko), Nieoczywistość nieanielska (2018), Za oknem (2021), Zarażona wojną (2022, przetłumaczony na j. ukraiński przez poetkę
Łesię Stepowyczkę / Oleksandrę Shuman i wraz z jej recenzją ukazał się w nr.11-12.2022 lwowskiego pisma literackiego Dzwin), ślady (2024), przed chwilą (2025).

Swoje wiersze drukowała w prasie ogólnopolskiej i regionalnej oraz w ok. trzydziestu antologiach. Wiersze Anny Łyczewskiej przełożonona języki esperanto, ukraiński i angielski.

A. Łyczewska została uhonorowana m.in. Listem Honorowym Ministra Kultury (1997), Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” (1997), Nagrodą Prezydenta Miasta Lublin (2005), Medalem Komisji Edukacji Narodowej ( 2009), Medalem Prezydenta Miasta Lublin (2012), Medalem Województwa Lubelskiego (2015), Medalem 700-lecia Miasta Lublin (2018), Medalem Zasłużony dla Miasta Lublin (2023), Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2023), Lubelskim Angelusem Artystycznym za 2022 rok, Medalem Zasłużony dla Województwa Lubelskiego (2025 ), Medalem Unii Lubelskiej (2025). Z okazji 50-lecia pracy twórczej otrzymała Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

„Wiersze Anny Łyczewskiej to wyciszona w emocjach rozmowa z przyjacielem, dzielenie się z nim swoimi spostrzeżeniami i uwagami – i w tym tkwi autentyzm i sugestywność tej poezji.(…)To liryka wysublimowana w swoich przekazach, zwieńczona ciekawą pointą, często dowcipną,prowokującą do zadumy.To poezja komunikatywna, czysta, subtelna.” – Waldemar Michalski